Odszedł Marek Brzeźniak. Był żywą encyklopedią Opery Śląskiej

Umarł Marek Brzeźniak.

Ponoć encyklopedie są wieczne. Nieprawda. Marek Brzeźniak był żywą encyklopedią Opery Śląskiej. Nigdy już nie zasiądzie na widowni bytomskiego teatru.

Tylko dwaj ludzie wiedzieli o Operze Śląskiej niemal wszystko: Tadeusz Kijonka oraz Marek Brzeźniak.

Marek urodził się w 1945 roku we Lwowie. Jego dziadek - perkusista orkiestry Opery Lwowskiej - przyjechał do Bytomia  historycznym transportem, który 6 października 1945 roku przywiózł do naszego miasta zespół tego teatru. Potem dołączyła reszta rodziny - z małym Markiem, który wychował się w zamieszkałej przez artystów Opery Śląskiej kamienicy przy ul. Karola Miarki 20.

Od 1955 roku był obecny na wszystkich premierach Opery Śląskiej. Ukończył najpierw Szkołę Muzyczną w Bytomiu, a potem polonistykę na Uniwersytecie Muzycznym. Nie został pianistą ani wioloczelistą, lecz recenzentem, dziennikarzem i krytykiem - najpierw teatralnym, potem muzycznym i operowym. Pierwsze swoje recenzje publikował w Życiu Bytomskim. Potem przez wiele lat pracował w Trybunie Robotniczej, a następnie w Trybunie Śląskiej. W ostatnim okresie pracy zawodowej byłe redaktorem naczelnym "Gazety Mikołowskiej". 

W latach PRL-u był pionierem, który pisał o lwowskich korzeniach Opery Śląskiej. - Kiedy pisałem pierwsze teksty, nie było jeszcze żadnych książek ani opracowań na ten temat - wspominał w sierpniu 2025 roku, rozmawiając z dziennikarzem "Życia Bytomskiego". - Ale byli ludzie, którzy te wydarzenia pamiętali, z których relacji czerpałem wiedzę. Dzisiaj sytuacja wygląda dokładnie na odwrót: są już książki, ale nie ma ludzi, świadków.

Zmarł 29 stycznia. Nie zobaczymy go już nigdy we foyer Opery Śląskiej. Ale zapewne w niebie już znowu słucha na żywo wielkiej szóstki solistów Opery Śląskiej: Natalia Stokowacka, Krystyna Szczepańska, Bogdan Paprocki, Andrzej Hiolski i Antoni Majak. I Krystyna Szostek-Radkowa na dodatek.