Wielki artysta, wielkie jubileusze, piękny koncert. W sobotę 21 listopada Opera Śląska fetowała maestro Henryka Konwińskiego.
To był piękny koncert z niezwykłej okazji. Henryk Konwiński - artysta tańca i teatru świętował podwójny jubileusz: 90. urodziny oraz 70-lecie pracy artystycznej. Do tego 55 lat od jego pierwszej realizacji na scenie Opery Śląskiej.
Henryk Konwiński to artysta niezwykły. Od dzieciństwa zafascynowany tańcem - z woli ojca ukończył Technikum Budowy Dróg i Mostów. Ale równocześnie chodził na zajęcia baletowe. I dopiął swego - ostatecznie został nie budowniczym dróg i mostów, a tancerzem baletu, a wkrótce potem solistą Teatru Wielkiego w rodzinnym Poznaniu. Jego najważniejszym mistrzem i nauczycielem był jednak człowiek, który wprowadził do Polski taniec współczesny - Conrad Drzewiecki.
Potem przyszedł dramat: Konwiński uległ poważnej kontuzji kręgosłupa i wydawało się, że jego kariera tancerza legła w gruzach. Z kontuzji wyszedł, ale kiedy leżał w szpitalnym łóżku, na ortopedycznym wyciągu, Conrad Drzewiecki powiedział mu: rób choreografie.
Z Poznania Konwiński przyjechał na Śląsk. W 1971 roku przygotował pierwszą choreografię w Operze Śląskiej. W latach 1973-2015 był jej etatowym choreografem. Ale zajął się także reżyserią. W bytomskim teatrze przygotował pamiętne spektakle: Traviata, Madama Buterfly, Ernani, Rigoletto, Zemsta nietoperza, Baron cygański - to tylko niektóre jego realizacje. I legendarne już Ad montes - balety tatrzańskie do muzyki Wojciecha Kilara (Kościelec, Krzesany, Siwa mgła). Opera mu wystarczała - w chorzowskim Teatrze Rozrywki "zrobił" choreografie m.in. do Skrzypka na dachu i kultowego Cabaretu. Reżyserował też wielkie widowiska - w plenerze i w olbrzymich halach widowiskowych.
Henryk Konwiński jest nie tylko wybitnym choreografem i reżyserem. Jest również autorytetem, świetnym nauczycielem, mistrzem, a równocześnie człowiekiem wielkiego taktu i olbrzymiej delikatności. Formalnie - nigdy nie mieszkając w Bytomiu został honorowym obywatelem Bytomia, jako (współ)twórca wielkości i sukcesów Opery Śląskiej.
Jubileuszowy koncert dedykowany Konwińskiemu składał się z dwóch części. Pierwsza - tylko taneczna. Na początek premiera Ad Zeithum - choreografia o życiu Henryka Konwińskiego stworzonej przez młodego bytomskiego solistę i choreografa Wiktora Perdka. To jakby sztafeta pokoleń. Potem fragmenty z najwybitniejszych i najbardziej ulubionych realizacji Konwińskiego: Don Kichot, Romeo i Julia, Dziadek do orzechów. Noc Walpurgii z Fausta, wreszcie - Krzesany Kilara, gdzie na końcu na scenę Opery Śląskiej spada deszcz, czyli leją się strugi wody.
Część droga to także taniec (m.in. tańce góralskie z Halki Moniuszki oraz Intermezzo z Carmen), ale dochodzi śpiew - m.in. fragment Madamy Buterfly i na końcu marsz triumfalny z Aidy. Bo cały koncert był marszem - tanecznym krokiem - przez dorobek Jubilata.
Koncert współprowadzili Katarzyna Sanocka i dyrektor Opery Śląskiej Łukasz Goik, ale główny bohater - Henryk Konwiński cały czas był obecny na scenie. I dopowiadał, odpowiadał, komentował.
Na koniec toast. Oczywiście operowy - Libiamo... z Traviaty. Wypiliśmy za słodkie omdlenia, czyli za wszystkie przeżycia, zachwyty i poruszenia, jakie przeżyliśmy w teatrze za sprawą Henryka Konwińskiego.
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu zyciebytomskie.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz