Lesbijki z dziećmi w Bytomiu. Zdobią miasto od lat 70. ubiegłego wieku

Było ich więcej. I znacznie wcześniej. Jednak te pierwsze, kamienne, w Bytomiu powstały dokładnie w 1978 roku. Mowa o parze kobiet z dziećmi. Ta rzeźba, choć nieco zapomniana, na osiedlu przy ul. Arki Bożka, twardo stoi do dziś.

W przestrzeni miejskiej jest ich całkiem sporo. Kamienne dzieła, które powstawały podczas rzeźbiarskich plenerów. Część z nich, doczekała się już zasłużonej renowacji. Chociażby Nike Joachima Krakowczyka u zbiegu Alei Legionów i ul. Strzelców Bytomskich, czy Dwoje Jerzego Egona Kwiatkowskiego i Waldemara Madeja. To rzeźba przedstawiająca kobietę i mężczyznę, którą podziwiać można w centralnym punkcie łagiewnickiego parku Amendy.

Dwoje nie byli jednak jedyną parą, stworzoną przez wspominanych artystów. Podczas pleneru artystycznego w 1978 roku, wykonali oni także rzeźbę przedstawiającą lesbijki z dziećmi. Kobiety, choć nieco zniszczone, można podziwiać przy ul. Arki Bożka w Bytomiu.

A owocny plener rzeźbiarski, jesienią 1978 roku, w Życiu Bytomskim opisał Mieczysław Dziaczek. Oto oryginalny tekst:

W lecie bieżącego roku miasto nasze udzieliło gościny wielu artystom - rzezbiarzom z naszego województwa, którzy tu podjęli prace plenerowe. Było to jedno z zamierzeń polityki kulturalnej miasta, tym bardziej efektowne, że sami mieszkańcy, przez kilka miesięcy mogli obserwować proces powstawania rzeźb w kilku fazach zanim zostały ostatecznie zrealizowane w sztucznym kamieniu.Prace te obok miejscowych artystów rzeźbiarzy jak Tadeusza Sadowskiego, Henryka Fudalego, Mirosławy Wirtek, Józefa Sawickiego, podjęli również artyści z innych miast jak Jerzy Kwiatkowski z Katowic, Stanisław Hochół z Goczałkowic, Joachim Krakowczyk z Pszczyny, Andrzej Szczepaniec z Tych czy Fryderyk Kubica z Katowic.

Można więc śmiało powiedzieć, że był to jeden z najbardziej udanych rzeźbiarskich plenerów. Plonem jest dzis kiIkanaście rzeźb stojących w naszych parkach, skwerach bądz osiedlach.I tak w Parku Świerczewskiego na wysepce rozległego stawu stanęły „Pelikany" Tadeusza Sadowskiego. W Radzionkowie II zaraz przy skrzyżowaniu „Kogut" Henryka Fudalego i na Placu Słowiańskim „Żagiel". Na osiedlu Arki Bożka zwraca uwagę rzeźba dwóch kobiet z dziećmi - dzieło Jerzego Kwiatkowskiego i Waldemara Madeja, u zbiegu ulic Wolności i Strzelców Bytomskich stanęła rzeźba Mirosiawy Wirtek. Podobne, symbolizujące postaci ludzkie bądź o motywach zwierzęcych stoją na osiedlu w Chruszczowie, w Miechowicach i w Ośrodku Sportowo-Wypoczynkowym„Zygmunt", słowem każda niemal dzielnica miasta wzbogaciła się o nowe rzeźby plenerowe, które teraz w jesieni, gdy opadły liście z drzew, gdy przywiędła zieleń trawników szczególnie uwidoczniają się z otoczenia.

Można więc mówić o udanym plonie tej dyscypliny artystycznej nieczęsto mającej okazję do tak owocnych, zainspirowanych przez mecenat miejski zamierzeń. Jest to jedno z ogniw długofalowej polityki kulturalnej zmierzającej do integracji środowisk twórczych, ich aktywizacji na rzecz miasta i jego mieszkańców. Walory artystyczne idą tu więc w parze ze świadomością, że Bytom staje się miastem mającym ambicje pobudzania inicjatyw ludzi twórczej pracy - artystów, rzeźbiarzy i plastyków, literatów, artystów muzyków, architektów i naukowców. Być może niedaleka już przyszłość uwydatni tę rolę w postaci dalszych znaczących dzieł. Wszak już w przyszłym roku, który będzie upływał pod hasłem coraz ściślejszej więzi sztuki ze społeczeństwem, zrodzą się nowe inicjatywy.W projekcie jest bowiem monumentalny pomnik czynu górniczego, kolejny plener bytomskich artystów - plastyków i dalsze książki bytomskiego środowiska literackiego, które na początku roku miało wystawę swego dorobku w MBP. Ostatnio takiej wystawy oraz okolicznościowego biograficznego katalogu doczekało się środowisko naukowe. Tedy obrodził nam kończący się rok 1978...