Radzionków starannie dba o upamiętnienie swojej przeszłości i stara się ją w ciekawy sposób przypominać oraz popularyzować. Zwłaszcza obecnie, gdy świętuje siedemsetlecie ukazania się pierwszej pisemnej wzmianki o tym mieście. Ostatnia inicjatywa jest związana z mającymi ciekawe dzieje starymi kościelnymi dzwonami.   

Te dzwony, to Gabriel, Michał oraz Rafael. Odlano je w roku 1948, a stało się to z inicjatywy parafian i dzięki funduszom przez nich samych zebranym. Tak po prawdzie, to ówcześni mieszkańcy parafii radzionkowskiej pod wezwaniem św. Wojciecha innego wyjścia nie mieli chcąc mieć kościół z prawdziwego zdarzenia. Dzwony, które wcześniej przez długie lata swymi dźwiękami wzywały ich na msze oraz na nabożeństwa zostały bowiem w roku 1942 skonfiskowane przez Niemców. Ci zbrojąc się na  bezceremonialnie przetopili je na armaty.Robili tak zresztą często i w wielu miejscowościach. 

Gabriel, Michał i Rafael powstali w słynnej i cieszącej się uznaniem wytwórni należącej do Karola Schwabego z Białej Krakowskiej (dziś jest to wschodnia część Bielska-Białej). Przez przeszło pół wieku każdego dnia ich dźwięk rozlegał się nad miastem. Trwało to aż do roku 2004 roku, kiedy dzwony zostały zdjęte i zastąpione nowymi, tym razem odlanymi w równie znanym Taciszowie.

Nigdy ich nie rozbujano

 Stare dzwony bynajmniej nie czekała emerytura - miały służyć w innych świątyniach. Rafael zdecydowanie najdalej od Radzionkowa. Zgodnie z założeniami planowano go przekazać na misje do Afryki, ale w istocie nie wiadomo, co się z nim stało i dokąd trafił. Jego los nie jest do końca znany. Natomiast Gabriela i Michała przekazano za miedzę, do budującego się wtedy kościoła Św. Stanisława Biskupa i Męczennika ulokowanego na położonym po sąsiedzku bytomskim Sójczym Wzgórzu. Ale co ciekawe nie dane im było wydać dźwięku w nowym miejscu. Oto bowiem przez kilkanaście lat obydwa dzwony stały na ziemi obok świątyni, lecz z niewiadomych przyczyn nigdy ich nie zawieszono na wieży i nie rozbujano.

Nie chcący się pogodzić z losem zmuszonych do milczenia Gabriela i Michała radzionkowianie wspierani przez władze miasta postarali się, by dzwony wróciły do domu. W Bytomiu nikt nie protestował i w zeszłym roku przy użyciu specjalnej platformy oraz dźwigu przetransportowano je do Radzionkowa. Nie było to łatwe przedsięwzięcie, bo każdy z dzwonów waży około dwie tony. Obydwa stanęły obok gmachu dopiero co otwartej otwartej Miejskiej Biblioteki Publicznej przy ulicy Kużaja w Rojcy. Są odpowiednio wyeksponowane i choć wciąż pozostają nieme, to zapewne lepiej im w domu, niż gdzieś na poniewierce. 

Element wystawy historycznej

 Zresztą Gabriel i Michał nie tylko stoją na ziemi. Zlecono im konkretne, bardzo ważne z historycznego punktu widzenia zadanie. Wzbogacają eksponowaną w tej placówce stałą wystawę o dziejach Radzionkowa. Urządzono ją w trzech pomieszczeniach biblioteki, w których zebrano różnego rodzaju pamiątki związane z dziejami miasta. Ich zbiórka notabene cały czas trwa, wystawa może się jeszcze rozrastać. 

W ostatnich dniach dzwony mogły się poczuć jeszcze bardziej docenione. Oto bowiem tuż obok nich zamontowano specjalną, bardzo ładnie wykonaną tablicę informacyjną. Widnieje na niej stare zdjęcie z ceremonii poświęcenia dzwonów, jest też krótki tekst opisujący historię Gabriela i Michała..

Co warte podkreślenia tablica została wyposażona w kod QR, który umożliwia odsłuch nagrania brzmienia dzwonów z 1974 roku, zarejestrowanego podczas uroczystości parafialnej. Można zatem słuchać i czytać jednocześnie.