Wstaną przed godziną 3. w nocy.

Wszystko po to, żeby przejść pieszo około 26 kilometrów i zdążyć na sumę odpustową w Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Drogi. W niedzielę 10 maja grupa Bytomian wyruszy w jubileuszową 10. pielgrzymkę.

W 1945 i 1946 roku wysiedleńcy z polskich Ziem Wschodnich utraconych w wyniku II wojny światowej na rzecz Związku Sowieckiego przywieźli na tzw. Ziemie Odzyskane także obrazy z kościołów, które opuszczali. Wywieziony został nawet Obraz Matki Boskiej Łaskawej z Katedry Łacińskiej we Lwowie i obecnie przechowywany jest on w skarbcu Zamku na Wawelu (we Lwowie od 1946 roku eksponowana jest kopia obrazu).

Kresowe obrazy

Właściwie dziwić może fakt, że żaden z kresowych obrazów nie trafił do Bytomia - drugiego po II wojnie światowej skupiska ludności wysiedlonej ze Lwowa i Ziem Wschodnich. W Polsce znajduje się obecnie ponad 120 cudownych obrazów przywiezionych z tzw. Kresów, z tego na Śląsku Górnym, Dolnym i Opolskim najwięcej - aż 80. Na przykład we Wrocławiu przechowywane i czczone są 4 kresowe Madonny - Matka Boska Zwycięska z Mariampola (nie mylić z ukraińskim Mariumpolem), Matka Boża Różańcowa z Podkamienia, Matka Boża Hodowicka i Matka Boża Pocieszenia z kościoła św. Piotra i Pawła (jezuitów) we Lwowie.

Bytom konkuruje z Gliwicami o 2 i 3 miejsce w ilości wysiedleńców z Ziem Wschodnich, jacy po wojnie osiedlili się w tych miastach. Pod względem obrazów sakralnych z Kresów - jesteśmy jednak bez szans. W Bytomiu nie ma ani jednego, w Gliwicach są aż cztery: Matki Bożej Kochawińskiej w sanktuarium pod jej wezwaniem, Matki Bożej Łysieckiej w kościele Świętej Trójcy oraz obrazy Matki Boskiej Częstochowskiej z kościołów w Hordodence i Kopyczyńcach.

Patronka Dobrej Drogi

Do tego pierwszego - Matki Bożej Kochawińskiej w sanktuarium pod jej wezwaniem na osiedlu Kopernika od 9 lat pielgrzymuje grupa bytomian z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa na Kleinfeldzie. Współcześnie Kochawina nie istnieje już jako samodzielna miejscowość. Dzisiaj jest dzielnicą miejskiego osiedla Hnizdyczów na Ukrainie. Przed wojną była to wieś w województwie stanisławowskim II Rzeczypospolitej. W tamtejszym kościele znajdował się Obraz Matki Bożej Kochawińskiej nazywanej również Matką Bożą Dobrej Drogi. Jak cudowny był czczony co najmniej od połowy XVII wieku. W 1912 roku jego koronacji dokonał ówczesny arcybiskup lwowski, dzisiaj święty, Józef Bilczewski.

Po wojnie Polacy opuszczający Kochawinę zabrali obraz ze sobą, ratując go w ten sposób przed profanacją. Komuniści w kościele urządzili bowiem magazyn rolniczy. W 1994 roku obraz przeniesiono z kościoła św. Bartłomieja w Gliwicach do nowo wybudowanego kościoła na osiedlu Kopernika w Gliwicach. Świątynia ta zyskała wezwanie właśnie Matki Bożej Kochawińskiej, a w 2020 roku biskup gliwicki Jan Kopiec ustanowił ją Diecezjalnym Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Drogi.

Związki rodzinne

Inicjatorami pielgrzymek są Jarosław i Maria Bobulscy. Skąd pomysł na takie odnowienie kultu Maryi z Kochawiny? Obie parafie - NSPJ w Bytomiu oraz Matki Bożej Kochawińskiej - prowadzą ojcowie jezuici. Ale ważniejsze są chyba związki rodzinne i sentymentalne.  - Mój ojciec urodził się we Lwowie, ale potem wraz z rodzicami przeprowadził się do parafii kochawińskiej - opowiada Maria Bobulska. - Jako chłopak służył do mszy przed obrazem Matki Boskiej Kochawińskiej i zawsze podkreślał, że to jest jego rodzinna parafia.

Pielgrzymki rozpoczęli w 6 osób. W zeszłym roku było ich już prawie 30. Niezbyt dużo, ale też i droga nie jest łatwa. Osoby, które nie czują się na siłach przejść całej trasy, czyli 26 kilometrów mogą dołączyć do grupy pielgrzymkowej w Zabrzu-Mikulczycach .Zapisać może się każdy chętny. W czasie pielgrzymki jest 9 postojów, w czasie których odmawiane są wezwania do Nowenny Matki Bożej Kochawińskiej. - Mamy wydanie tej modlitwy z roku 1912 - mówi Maria Bobulska.