Hica momy tako, aze idzie skiz ni zgupieć. A jak hica, to wiadomo - trza dużo pić. Teroz durś ino ło tym godajom, a przipominajom, wiela to litrów musicie wloć w siebie na dziyń (nojlepi z elektrolitami), coby sie wom nic niy stało. Downi - jak zech boł bajtlym, a to noprody fest downo - tak niy przipominali, musieli my wiedzieć to sami.
I jak tak teroz siedza w ty hicy i gupieja, to sie przipominom, co my to za bajtla piyli. Nojlepszo boła woda ze kokotka, ftory pić niy dowali. Wrozało sie pod niego gymba i tyla - fto by tam loł do jaki szklonki. Do ty wodo szło dodać trocha natronu, czyli sody oczyszczonej i tak sie robioło oranżada. Abo łyżka dżymu, ftory kożdy sie musioł potym do porzondku łozfyrlać łyżkom, coby te rube niy łostało na dole. Tako woda z dżymym dowali do łobiadu jako kompot na kożdych koloniach, abo na obozach. Ale w doma tyz sie go rychtowało.
Lepi smakowała woda ze cytronom i cukrym, jak noprzód jedno i drugie dostaliście we sklepie, a to nie boło proste. Ino jakoś żodyn niy godoł wtedy, co to lemoniada. A juz fest maszkyt sie miało, jak do wody szło doloć soku. Abo takigo swojskigo zrobionego na podzim do krauzów, abo ańfachowego ze sklepu.
Prawdziwy kompot - oczywiście fest zimny, taki ze lodówki - tyz sie nadowoł, coby dobrze ugasić pragniynie. Nojlepszy z rabarbaru, ale tyn sie wartko psuł i potym scypało w jynzyk. Ja, smaku zgerowanego kompotu z rabarbaru niy zapomna. Dobry boł tyz kompot ze podzimek - samych abo cuzamyn z wieprzkami. Niy wiym, jak wy, ale jo móg wypić takigo choby i kibel.
Bez hica fest mie za bajtla kusiły rzecy do picio ze sklepu. Smak cytronety durś pamiyntom i musa pedzieć, co dzisiejszo fanta trocha gorszo. Nojlepsze oranżady szło dostać we bronotnych i zielonych flaszkach u prywaciorza, ftory mioł hurtownia. Loł do tych flaszek trzi zorty oranżady: cerwono (tako dzisiejszo Helena), zielono i żółto (trocha jak fanta). I oczywiście niy sprzedoł wom nicego, jak niy prziniyśliście flaszek do łoddanio ze sobom.
Jak zech chodzioł do podstawówki, to na sztandach zacli sprzedować oranżady (ale take lipne, bo bez gazu) w nylonbojtlach. Dostowało sie do niego szpicato na jednym końcu słomka, robioło dziura we bojtlu i piyło. Boże, jak to smakuwało. A na koniec bez ta słomka plompało sie pusty bojtel i go mocno deptało, coby sie łozerwoł z fest larmym.
Niy idzie niy spomnieć ło saturatorach. Jedyn z nich stoł zowdy we Bytoniu na placu Sikorskiego, tam kaj przistanek bany szóstki. Ze saturatora szło dostać sama woda ze gazym, abo woda ze gazym i sokym. Sprzedowali jom we szklonkach wielorazowego użytku, nojcynści chyconych ketom, coby żodyn niy ukrod i niy strzaskoł. Sanepid na to niy dowoł pozór, a szklonki myło sie byle jak. I niy ma sie co dziwać, co jak przed wami we raji stoła baba, to mogliście dostać szklonka ze śladami lipynsztifta.
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu zyciebytomskie.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz