My za bajtla grali durś: jak boła hica, jak boło chodno, jak loł dysc. Lotali my za balym po ćmoku, jak juz tego bala niy boło widać. I lotali my tak dugo, az znerwuwane wołaniym mamy zacły grozić, że zaroz po kożdego z nos ekstra przidom i narobion nom gańby przi kolegach. Wtedy my szli do dom.

Za supek z jedny strony robioły przikulane skondś kamiynie, a z drugi metalowe rułki, ftore prziczimuwały srogie tabule ustawione wele tretuaru, co to boł ausym. Pamiyntom, co na jedny tabuli stoło: "Górniczy trud tobie socjalistyczna ojczyzno", a na drugi : "Polska Ludowa jest sumą obowiązków. Równiez twoich". Cza pedzieć, co marketingowo musiały to być dobre hasła, bo je durś mom we gowie.  

Szpil zacynali my łod weluwanio, czyli rychtuwanio drużyn. To boła robota do dwóch chopców, reszta stoła łobrócono do nich zadkym i kożdy cekoł, aze bydzie wywołany. Mocie recht - fto łostoł na koniec, tyn niy cuł sie dobrze i wiedzioł, co musoi sie lepi naucyć kopać bal.

Syndziego my niy mieli, czeba sie boło jakoś dogodać. Rogów sie niy sczylało, grali my podug zasady: czi rogi elwer. A jak sie zmiynioł bramkorz, to my godali "Zmiana telmana". Terozki wiym, co mieli my godać: "Zmiana tormanna". Bo tu przeca szło o bramkarza, a niy ło Ernesta z placu Thaelmanna we Bytoniu.