Łaźnia rosyjska i prysznice dla mieszkańców. Tak dbało się o higienę 157 lat temu

23 października 1869 roku, mieszkańcom Bytomia udostępniono nową infrastrukturę kąpielową. Ci, którzy chcieli zadbać o higienę, mogli więc skorzystać z prysznica, łaźni rosyjskiej czy łaźni rzymskiej. Takie udogodnienia powstały przy działającym już basenie i wannach w łaźni miejskiej.

Wanna, prysznic, bidet i umywalka. W niektórych bytomskich łazienkach, taki komplet to dziś standard. Jednak w XIX-wieczym mieście, dbanie o higienę wyglądało nieco inaczej.

O historii publicznej łaźni wzniesionej przy zakładzie wodociągowym (dzisiejsza ul. Wrocławska) możecie przeczytać tutaj. Zaledwie rok po otwarciu, istotny z punktu wiedzenia higieny obiekt doczekał się sporych zmian. Z myślą o Bytomianach żyjących bez udogodnień sanitarnych (bo wanna czy prysznic w mieszkaniu, nawet w drugiej połowie XIX wieku uchodziły za rarytas) postanowiono rozbudować łaźnię miejską.

Początkowo, obiekt oferował basen kąpielowy (zbiorowe mycie w większej niecce) czy wanny pozwalające na kąpiele indywidualne. Po niespełna roku działalności cieszącego się sporym powodzeniem obiektu - zdecydowano o jego udoskonaleniu.

I tak, przy użyciu wody pochodzącej z działajacego tuż obok zakładu wodociągowego, jesienią 1869 roku, do użytku publicznego oddano zupełnie nową łaźnię rosyjską (znaną dziś jako banię do kąpieli parowych), rzędowe prysznice (uważane wtedy za coś niezwykle nowoczesnego) i wreszcie łaźnię rzymską.

Z takich usług, z powodzeniem korzystali więc ci, którzy w zaciszu domowym, dokładnie umyć się nie mogli. W nowoczesnej infrastrukturze, o higienę dbali zwykli mieszkańcy, a także robotnicy pracujący w ówczesnych zakładach wydobywczych. A oprócz kwestii związanych z czystością, możliwość obcowania z wodą - stanowiła też niewątpliwą rozrywkę.